ضمن عرض سپاسگذاري از دوستان، عقربه، عشيره، متعلقات و وابستگان، فك و فاميل، دوستان گرامي، هم‌كلاسي و دوستان گرامي آنها كه همراهشان آمده بودند و برخي موي بلند داشتند، همراهان و همكاراني كه از راه دور و نزديك با وسايل جمعي و فردي و شخصي و پياده نزول اجلال كرده و مرحمت فرمودند جلسه دفاع را استماع و با كف زني و احيانا با رعايت اصول اسلامي و اعتقادي ديده بوسي كرده و تبريك گفتند و همچنين از همه مقامات و رفقايي كه به دليل عذر شرعي و ضيغ وقتي نتوانستند در اين محفل و مجلس نوراني حضور به برسانند به اطلاع مي‌رساند كه بنده با نمره نوزده و بيست و پنج صدم موفق به نشان نمره پاياني دوران ارشدي شدم

جا دارد به همين مناسبت شعر با معنا و مفهوم زير را بار ديگر همه با هم زمزمه كنيم

ارشد شدن چه آسان آدم شدن محاله

من اله توفقيات كثير و كبير

و بالاخره دفاع از پايان نامه

درست يك سال بعد از تصويب پروپزال روز پنج شنبه پانزده ده ساعت يازده از پايان نامه كارشناسي ارشد دفاع مي‌كنيم.
حضور مكرم و گرامي شما موجب مسرت و شادكامي و قوت قلب و اينهاست.
داستاني در همين باب بزودي خواهم نوشت.
عنوان پايان نامه: تاثير رسانه بر محبوبيت فوتبال در بين هواداران تيم‌هاي استقلال و پرسپوليس

چکيده پايان‌نامه (شامل خلاصه، اهداف، روش‌های اجرا و نتايج به دست آمده):
1) هدف پژوهش: هدف اين تحقيق بررسي رابطه انعکاس رسانه‌ای فوتبال با محبوبيت آن در بين هواداران تيم‌هاي استقلال و پرسپوليس است كه در مدت برگزاری لیگ باشگاه‌هاي كشور به ورزشگاه مي‌روند.
2) روش پژوهش: با توجه به ماهیت موضوع تحقیق و به ویژه حجم و سطح طرح تحقیق، مناسب‌ترین روش انجام این پژوهش، روش پیمایشی (زمینه‌یابی) است.
3) جامعه آماری و روش نمونه‌گیری: جامعه آماري هواداران تيم‌هاي استقلال و پرسپوليس هستند كه به ورزشگاه مي‌روند. از آنجايي كه ورزشگاه آزادي تهران محل اصلي برگزاري مسابقات اين دو تيم است و در بازي‌هاي مهم ظرفيت ورزشگاه پر مي‌شود در نتيجه جامعه آماري به تعداد حداكثر ظرفيت يعني 100 هزار نفر بود، روش نمونه‌گيري هم تصادفی ساده بود.
4) ابزار اندازه‌گیری پژوهش: ابزار اندازه‌گیری در این پژوهش پرسشنامه‌ای مشتمل بر 38 سوال است.
5) نتیجه کلی: طبق نتايج اين تحقيق بین تماشای فوتبال در تلویزیون و محبوبیت فوتبال در بین هواداران دو تیم استقلال و پرسپوليس و نيز بین تماشای فوتبال در تلویزیون و تماشای مسابقه تیم مورد علاقه رابطه معنی‌داری وجود دارد. همچنين بین میزان استفاده از رسانه‌ها و کسب اطلاعات در مورد برنامه مسابقات رابطه معنی‌داری وجود دارد.
اما تماشای برنامه‌های ماهواره‌ای و نيز مطالعه مطبوعات و سایت‌های اینترنتی ورزشي نقشی در محبوبیت فوتبال در بین هواداران این دو تیم ندارد. همچنين علاوه بر اينكه تماشای برنامه 90 نقشی در علاقه‌مندی افراد به فوتبال ندارد، ثابت شده است كه تحصیلات هواداران نقشی در رفتن آنها به ورزشگاه نداشته است. در انتها نيز نتايج تحقيق نشان مي‌دهند كه بین میزان استفاده از رسانه‌ها و محبوبیت فوتبال در بین هواداران این دو تیم رابطه معنی‌داری وجود ندارد.

چند ماهي بود كه نمي‌دانم چرا دست و دلم به وبلاگ نرفت و مطالب اندكي نوشتم. از آخر شهريور كه رفتيم يزد تا تمديد پايان نامه و خلاصه روزهاي مهمي چون محرم و روز دانشجو و سال‌روز ايسنا و خلاصه كلي مطلب ديگر كلي سوژه وجود داشت اما ننوشتم. دست بر قضا همه هم در پاييز بودند. شايد يه دلايلي داشته كه حالا ولش مي‌كنيم...!
مهم‌ترين خبر اينه كه به زودي (واقعا به زودي) دفاع مي‌كنم. اين روزها در حال ژيگول‌كاري پايان‌نامه هستم. همين امروز آن را نهايي مي‌كنم به اميد خدا.
در انديشه يك سفر هم هستم. يه سفر خوب. اگه خدا بخواهد اي‌شالا...
و نهايتا كلا روزهاي كم هيجاني را سپري مي‌كنم. آسته مي‌آييم و آسته مي‌رويم؛ اي بدك هم نيست.
شايد يك دليل اينكه در اين سه ماه كم نوشته‌ام همين باشد. وبلاگي نوشتم كم مي‌آيد. اصراري هم نيست. فقط از شما ببينده گرامي به دليل سر زدن و ديدن فضاي سوت و كور عذر مي‌خواهم.
مي‌گن 24 دي ماه آن قدر برف مي‌آيد كه كل كشور تعطيل مي‌شه. 24 دي اربعين هم هست. آيا به پيش‌گويي علاقه‌اي داريد؟

خدايا به بعضي از آنهايی که ايمان آورده اند يادآوري کن که تو خدا هستي ، نه آنها ...

مدت مديدي است كه فرصت نوشتن در وبلاگ را نداشتم. كلي مطلب بود كه نشد. از فرصت سوزي درباره پايان نامه و اجبار دانشگاه براي ثبت نام ترم جديد و تمديد پايان‌نامه تا شركت هشت روزه در نمايشگاه مطبوعات و خبرگزاري‌ها به عنوان غرفه دار.
الان هم وسط كار و خبر بودم كه يك اي‌ميل دريافت كردم كه حاوي جملات زير بود. بدون رد يا تاييد آن عينا در نشر و گسترش آن اقدام مي‌كنم. هر چه باشد يا نباشد و منظورش چه بوده از ديدگاه ادبياتي جالب و قابل توجه است و صد البته از منظر فلسفي و ماورايي!

اینجا سرزمین واژه‌های وارونه است:
جایی که گنج، "جنگ" می‌شود
درمان، "نامرد" می‌شود
قهقه، "هق هق" می‌شود
اما دزد همان "دزد" است
درد همان "درد"
و گرگ همان "گرگ"

رضا، از دوستان خوبم چند شعر از شاعر ايلامي، جليل صفربيگي برايم فرستاده بود كه مناسب ديدم در وبلاگ بگذارم:
مويه‌هايي است در وصف شهر مكدر ما...
پيشنهاد مي‌كنم حتما در شعر آخر تامل بسيار كنيد...
**
اسبي كه بر روي قالي خانه ماست / در تاخت و تاز خالي خانه ماست
آن گاو كه در تابلو نقاشي است /  خوشبخت‌تر از اهالي خانه ماست
**
ايلام چه خاك زخم خيزي شده است / ايلام چه غربت غليظي شده است
ايلام ـ سياه ماهي كوچك ما ـ / قرباني گربه عزيزي شده است
**
يخ بست درون خاك آرام آرام / درياي بزرگ سنگ و صخره: ايلام
بيتاب و رمق خراب و خسته خورشيد / خشكيده چو ترخينه تلخي بر بام

**
بر خاك نشست و غربت اندوزي كرد / بر دامن خويش زحم گلدوزي كرد
ايلام، زن بلوطي قصه ما / يك روز به تنگ آمد و خودسوزي كرد
**
آتش
از تني به تن ديگر
اينجا هر روز المپيك است
يك نفر اين مشعل را از ايلام بگيرد.

مي‌گويند اين روزها همه دوست دارند اسم پسرشان را اميرمنصور بگذارند!

امير منصور آريا.... چه اسم با معنايي؟!

يك دوستي مي‌گفت ما ايراني‌ها نمي‌توانيم كارهاي بزرگ را درست انجام بدهيم چون بي‌نظم هستيم.
يكي ديگر مي‌گفت خيلي از ماها فكر مي‌كنيم آدم‌هاي مثبت انديشي هستيم اما كه اغلب چه دوست و چه غريبه وقتي حسن نيت ما را مي‌بينند اگر نگويد يارو "اسكل" است مي‌گويند "ساده" است و چيزي حالي‌اش نيست...
من هم مي‌گويم كليد همه اينها اعتماد است. وقتي به كسي اعتماد داري و از او مطمئني بايد مطمئن باشي كه امكان دارد از اعتمادت سوء برداشت و سوء استفاده كند.
اين روزها تاسف مي‌خورم براي اينكه اعتماد با ما فاصله فراواني دارد.
يك دوست ديگر مي‌گفت خارج خوب است چون ديگر حرص نمي‌خوري كسي كه در مقابلت ايستاده و تو را تاييد مي‌كند و اعتماد تو را جلب مي‌كند فردا پشت سرت تو را انكار كند، چون خارجي است و توجيهي برايش داري، اما آنكه تو را دوست خود مي‌داند و از روي عمد با سهو مضحكه‌ات مي‌كند تكليفش نامعلوم است.
هيچ كس معصوم نيست و شيطان در وجود همه ماها وجود دارد اما آيا نمي‌شود كنترل اين شيطان را كم كرد؟
واقعا نمي‌دانم وقتي همه قرار است بعد از چند صباحي تا حداكثر صدوچند سال اين دنيا را ترك كنند چرا اين همه نابخردي... خودم هم جزوي از همين جماعت بي خود شده‌ام انگار!

روز خبرنگار است. 17 مرداد امسال رسما 14 سال است كه خبرنگارم؛‌ يا بهتر است بگويم در عرصه رسانه فعالم. به عبارتي اگر از همان سال 1376 كه اولين مطلبم در روزنامه قدس چاپ شد و بعد در هفته‌نامه‌هاي محلي ايلام و بعد ... بيمه مي‌شدم بر اساس قانون شش سال ديگر بايد بازنشست شوم. البته كه نبوده‌ام و حدود شش سال بيمه بيشتر ندارم!
برخي مواقع فكر مي‌كنم كه بس است ديگر بهتر است بروم سراغ شغل ديگري. پيشنهادهايي هم مي‌شود و گاه وسوسه انگيز هم هستند اما نمي‌دانم اين كار خبر و اين ايسنا چه دارند كه ما را نگه داشته‌اند؟!
اين روزها بازار افطاري‌هاي خبري داغ است. معمولا در آستانه روز خبرنگار دستگاه‌ها و سازمان‌ها براي اينكه از خبرنگاران تقديري كرده باشند بودجه‌اي خرج مي‌كنند و شام و افطاري مي‌دهند و عدد كثيري از اهالي رسانه را دعوت مي‌كنند و بعد هم هديه‌اي.
نه! قضاوت نمي‌كنم كه هديه گرفتن خوب است يا بد اما حس خوبي براي شركت در چنين مجالسي ندارم هر چند كه بسيار علاقه دارم بروم و همكاران و دوستان رسانه‌اي را ببينم اما برخي رفتارها باعث مي‌شود كه نروم. دوستي مي‌گفت مي‌شود چيزي دو برابر حقوق يك ماهه را از اين مجالس كاسب بود!
نخواستيم....
اين روزها علاوه بر درگيري فكري بر سر پايان‌نامه درگيري ديگري بر سر يك كار بزرگ هم دارم. البته اين كار در مرحله رايزني است. حتما به موقع توضيحاتي درباره آن خواهم داد، اين جوري كه بويش مي‌آيد خارجي‌ها نمي‌گذارند كه ما انجامش بدهيم!
ماه رمضان را دوست دارم. حس خوبي دارد و قشنگي خاصي منتقل مي‌كند...
يكي از همكاران خواست درباره روز خبرنگار يك مطلب جدي بنويسم؛ اما هنوز حس آن را نيافته‌ام. آخه جدي نوشتن نياز به حركت رو به جلو دارد نه يك مشت تعارفات و گشاده نويسي‌ها. شايد نوشتم. شايد نوشتم كه خبرنگاري امروز به "خبربيماري" تبديل شده است و راه فراري نيست كه آفرينده اين خبربيماري ماها هستيم.

راستی بیش از هر چیزی از صندلی خشک و کج و کوله‌ام خسته شده‌ام. به قول یکی از دوستان باید مواظب بیماری سرطان نشیمن‌گاه هم بود!

يك اي‌ميلي اومده بود برام كه در آن يك پيرمرد آمريكايي در پنجاهمين سال‌روز ازدواجش يك بيلبورد بزرگ در يك بزرگراه اجاره كرده بود و از همسرش تقدير كرده بود.
به همين مناسبت و اين مناسبت كه خيلي‌ها در نيمه شعبان عزيز يا ازدواج كرده‌اند و يا به خانه بخت مي‌روند و يا ان‌شاءالله بزودي مي‌روند بخش‌هايي از يك نامه در همين راستا منتشر مي‌كنم.
با تبريك به همه زوج‌هاي جوان و نيز تبريك تولد آقا امام زمان. خدايا زودتر برسان امام ما را كه ...

"دوست و يارم؛ پنج سال با تو بودن آن قدر خوب و خوش و با صفا گذشت كه آن را اصلا حس نكردم. نمي‌دانم چگونه بايد از تو تشكر كنم كه بهترين لحظه‌ها را براي من ساختي و مرا از يك دنياي تاريك بي‌هدف به آسماني آبي و بيكران رهنمود كردي.
اين روزها همش خدا را سپاس مي‌گويم كه تو را در مسير زندگي من قرار داد و مرا وابسته به تو. خدايا باز هم ممنون.
براي همه بدي‌ها و كجي‌ها و اذيت‌هاي اين پنج سال عذر مي‌خواهم. گاهي اذيت مي‌شدي و خودت هم مي‌داني كه هيچ‌گاه به عمد نبوده است. دوستت دارم و بدان كه هيچ گاه تو را رها كه هيچ حتي از فكرم هم دور نمي‌كنم.
در پنجمين سال روز تولدمان بار ديگر از تو خواستگاري مي‌كنم و اين بار هم با صداي بلند داد مي‌زنم كه تو را مي‌خواهم. تو را مي‌خواهم براي يك زندگي طولاني... يك زندگي ابدي.
دوستت دارم."